Opowie Krzysztof Cukierski :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zdrowie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zdrowie. Pokaż wszystkie posty
piątek, 20 września 2019
Profilaktyka w pracy biurowej
Jak można odrobinę zmienić swój sposób siadania, by ograniczyć ból i obciążenie kręgosłupa?
Opowie Krzysztof Cukierski :)
Opowie Krzysztof Cukierski :)
sobota, 14 września 2019
Złożoność systemu powięziowego

Złożoność systemu powięziowego… temat-rzeka, jeśli nie ocean, bo im więcej badań na jej temat, tym więcej odkryć nt. jej struktury i funkcji.
Kiedyś uważano, że strukturą podtrzymującą nasze ciało jest układ szkieletowy. Było to półprawdą.
Okazało się, że strukturą która utrzymuje nasze ciało w znanej nam formie to system powięziowy – układ szkieletowy jest rusztowaniem do którego przyczepiają się mięśnie; tworzy dźwignie przenoszące siłę mięśniową oraz pełni funkcję ochronną dla narządów wewnętrznych. Gdyby nie obecność tkanki powięziowej w naszym ciele, wyglądalibyśmy jak organiczna kałuża.
W celu wyobrażenia i uświadomienia czym jest system powięziowy załączam zdjęcie przedstawiające przekrój poprzeczny kończyny dolnej po usunięciu wszystkich tkanek, z wyjątkiem tkanki powięziowej. Można zauważyć, że powięź tworzy swoiste przegrody i kieszonki dla mięśni i innych struktur naszego ciała - w tym także narządów na wysokości tułowia i głowy.
Jak widać to wszystko jest ze sobą ściśle powiązane. Niektóre powięzi anatomicznie są ze sobą zrośnięte. Inne powinny swobodnie ślizgać się względem siebie. Jeśli tak się nie dzieje dochodzi do kompensacji obciążających w mniejszym bądź większym stopniu cały układ. Utrzymujący się stan zaburzonego ślizgu (densyfikacji), pogłębia stan przeciążenia, przyczyniając się do pogłębiania patologii układu motorycznego, a także wisceralnego (narządów wewnętrznych), ponieważ powięź otacza także narządy.
Kiedyś uważano, że strukturą podtrzymującą nasze ciało jest układ szkieletowy. Było to półprawdą.
Okazało się, że strukturą która utrzymuje nasze ciało w znanej nam formie to system powięziowy – układ szkieletowy jest rusztowaniem do którego przyczepiają się mięśnie; tworzy dźwignie przenoszące siłę mięśniową oraz pełni funkcję ochronną dla narządów wewnętrznych. Gdyby nie obecność tkanki powięziowej w naszym ciele, wyglądalibyśmy jak organiczna kałuża.
W celu wyobrażenia i uświadomienia czym jest system powięziowy załączam zdjęcie przedstawiające przekrój poprzeczny kończyny dolnej po usunięciu wszystkich tkanek, z wyjątkiem tkanki powięziowej. Można zauważyć, że powięź tworzy swoiste przegrody i kieszonki dla mięśni i innych struktur naszego ciała - w tym także narządów na wysokości tułowia i głowy.
Jak widać to wszystko jest ze sobą ściśle powiązane. Niektóre powięzi anatomicznie są ze sobą zrośnięte. Inne powinny swobodnie ślizgać się względem siebie. Jeśli tak się nie dzieje dochodzi do kompensacji obciążających w mniejszym bądź większym stopniu cały układ. Utrzymujący się stan zaburzonego ślizgu (densyfikacji), pogłębia stan przeciążenia, przyczyniając się do pogłębiania patologii układu motorycznego, a także wisceralnego (narządów wewnętrznych), ponieważ powięź otacza także narządy.
- Krzysztof Cukierski
środa, 8 lutego 2017
Twoje ciało
Twoje ciało, najbardziej niesamowity organizm na świecie. Wykonuje ogromną ilość funkcji, w każdej chwili zachodzą w nim niesamowite reakcje i przemiany. Jest na każde Twoje zawołanie. Jest przy Tobie cały czas. Jest Ci najbliższym przyjacielem. Dzięki niemu możesz czuć dotyk, ciepło słońca na skórze, różnorodny smak potraw, przyjemną kąpiel. Możesz tańczyć, podróżować, spacerować, biegać, pieścić... Dzięki ciału możesz poznawać świat wszystkimi zmysłami.
A może w podziękowaniu swojemu ciału, z wdzięczności, jak wiele robi dla Ciebie każdego dnia, zadbasz o nie, zamiast ciągle krytykować. Pewnie nie chciałbyś przyjaciela, który by Cię ciągle krytykował. Pewnie nie bawiłbyś się dobrze z osobą, która nie troszczy się o Twoje potrzeby.
Może warto byłoby dla odmiany zatroszczyć się o swoje ciało. Może warto byłoby zapytać swoje ciało, co potrzebuje, na co ma ochotę i wybrać to, co przyciąga, co jest lekkie, a nie przytłaczające. Nawet jeśli jest to całkiem odmienne, niż zalecają Ci inni ludzie, bo to Twoje ciało wie najlepiej, co jest mu potrzebne w danej chwili. Możesz zrobić test mięśniowy dla różnych produktów, leków czy ubrań i zapytać swoje ciało, czy ma ochotę to zjeść, ubrać. Trzymaj tą rzecz na wysokości swojego brzucha i zapytaj, np. "ciało, czy masz ochotę to zjeść". Jeśli ciało pochyli się do przodu w kierunku tej rzeczy, to "tak", jeśli do tyłu, to "nie". Zapytaj się swojego ciała, czy ma ochotę na bliskość z daną osobą. Zabaw się ze swoim ciałem. Zacznij brać je pod uwagę w swoim życiu, a z pewnością Ci się odwdzięczy.
Zapytaj swoje ciało czy ma ochotę na relaks z techniką Bowena :). Nie czekaj, aż będzie już wyło do Ciebie różnymi bólami i przewlekłymi dolegliwościami. Zapytaj je wcześniej, zauważ delikatne wołanie o Twoją uwagę. Jakby wyglądało Twoje codzienne życie, gdybyś zadbał o swoje ciało, słuchał jego wołania? Jakby wyglądało Twoje życie, gdybyś zatroszczył się o potrzeby swojego ciała, a Twoje ciało odwdzięczyłoby się zdrowiem i lekkością?
wtorek, 7 lutego 2017
Uderzenia gorąca
Jeśli nie chcesz korzystać HTZ, to nie oznacza, że masz się męczyć z uderzeniami gorąca. Z mojej strony zapraszam na Bowena, który wpływając na cały organizm, wpływa również na gospodarkę hormonalną oraz na sferę emocjonalną. Dodatkowym wsparciem mogą być zioła, jak szałwia czy pluskwica groniasta, a także homeopatia. Poniżej załączam artykuł na temat tych terapii autorstwa Jean-Marc Dupuis z Poczty Zdrowia.Szałwia jest skuteczna w zwalczaniu uderzeń gorąca
Oto wnioski w oparciu o badanie naukowe opublikowane w 2011 r.:
czwartek, 22 września 2016
Rola stresu w powstawaniu dysfunkcji somatycznej
Mając świadomość mechanizmów generowanych przez stresowe sytuacje i znając pewne adaptacje, które pojawiają się pod wpływem stresu zajmijmy się tym jakie problemy mogą się w naszym ciele rozwijać na skutek chronicznego narażenia na stres.Każdy rodzaj stresu (biochemiczny, mechaniczny, emocjonalny) odznacza się w układzie mięśniowo-szkieletowym wpływając istotnie na ogólny obraz funkcjonowania organizmu. Nasze samopoczucie, postawy przejawiające się w postaci gniewu lub strachu, pobudzenie bądź depresyjne nastawienie znajdują swoje odbicie w szeroko pojętej tkance łącznej, prowadząc do powstawania charakterystycznych wzorców posturalnych (co ciekawe istnieje także związek między postawą przyjmowaną na co dzień, a stanami psychologicznymi i zachowaniami).
Wiele obronnych napięć organizmu powstaje jako reakcja na codzienny niepokój bądź stres. Jeśli sytuacja taka trwa ciągle lub powtarza się bardzo często, dochodzi wówczas do patologicznych zmian związanych z restrykcjami w obrębie tkanek. Jeżeli restrykcje te nie zostaną w porę uwolnione, dochodzi do ich utrwalenia i stają się one źródłem bólu lub innych dolegliwości, a co za tym idzie dodatkowego stresu.
środa, 21 września 2016
Reakcja organizmu na stres
Stres jest obecnie pojęciem powszechnym na całym świecie i co raz częściej łączonym z różnorodnymi problemami zdrowotnymi, które dotykają wielu aspektów naszego codziennego życia. Śmiało można się pokusić o stwierdzenie, że pojęcie stresu w dzisiejszych czasach jest po prostu modne, a sam stres wydaje się być winowajcą wszelakich zaburzeń, poczynając od kataru, na zawale serca czy nowotworach kończąc.Jedna z pierwszych definicji stresu wyszła spod ręki Hansa Selye, który był pionierem w badaniach zależności między stresem, a powstawaniem dysfunkcji i chorób w naszym organizmie. Fizjolog ten określił tzw. Generalny Syndrom Adaptacji (GAS – General Adaptive Syndrome), w którym jednoznacznie zaznaczył powiązanie stanów chorobowych z ekspozycją na stresujące bodźce. Zaznaczył również, iż stresory mogą mieć naturę biochemiczną, mechaniczną lub emocjonalną. Opisał trzy stadia, które przejawiają się jako alarm, opór i wyczerpanie. Charakteryzują się one pewną ciągłością, z tym, że stadium alarmu, a do pewnego stopnia także stadium oporu, jest odwracalne. Dalsze narażenie na stres w stadium oporu prowadzi nieuchronnie do stadium wyczerpania. Przyjrzyjmy się z bliska tym trzem stadiom syndromu adaptacji.
poniedziałek, 19 września 2016
Stres i przepracowanie
Dużo pracujesz? Godzinami siedzisz przed komputerem lub stoisz obsługując klientów? Później wracasz do domu, a tam kolejne obowiązki? I tak dzień w dzień, tydzień w tydzień. Twoje ciało jest eksploatowane ponad miarę. Twoja psychika jest coraz częściej w strzępach a głowa ma ochotę eksplodować?
Długo tak nie pociągniesz. Sama głęboko też o tym wiesz. Wiesz, że ciągły codzienny stres niszczy twój organizm, a ty czujesz się coraz bardziej przytłoczona.
Przyjdź na Bowena. Godzina głębokiego relaksu dla Ciebie. To jest RESET dla Twojego ciała i umysłu. Zabiegi są robione przez miękkie ubranie, także nie musisz się martwić czy wyglądasz gładko i idealnie. Nikt tutaj nie ocenia i nie ma punktów widzenia. Dbam o przestrzeń relaksu i akceptacji.
Spróbuj. W najgorszym wypadku będziesz mieć godzinę relaksu, a w najlepszym Twoje ciało zacznie lepiej pracować.
czwartek, 30 czerwca 2016
Stop brzuszkom!
Szanowny Czytelniku,
instruktorzy fitnessu i trenerzy w armii niedawno zaczęli odchodzić od tradycyjnych ćwiczeń na mięśnie brzucha. Okazuje się, że powodują one urazy pleców.
Badania przeprowadzone na 1500 amerykańskich żołnierzach dowiodły, że do 56% urazów brzucha dochodzi podczas sprawdzianów sprawności fizycznej: biegów, pompek i brzuszków (1).
Brzuszki to ćwiczenia polegające na przechodzeniu od pozycji leżącej do siedzącej za pomocą mięśni brzucha z rękoma położonymi na szyi.
Mięśnie brzucha są niezbędne do utrzymywania pionowej pozycji ciała, ale jest to możliwe tylko w ścisłej współpracy z mięśniami odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Oba zestawy mięśni idą ze sobą w parze.
Tradycyjne ćwiczenia na mięśnie brzucha nie angażują mięśni odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Wysiłek tułowia rozkłada zatem się nierównomiernie – wysiłek brzucha sprawia, ze plecy stają się osłabione. Podnosi to ryzyko bólu i urazów pleców. Przy robieniu brzuszków krążki międzykręgowe, zwane też dyskami, znajdują się pod naporem dziesiątek kilogramów. Krążki międzykręgowe działają jak poduszki amortyzujące. Mają one dość kruchą naturę, ponieważ są zbudowane z chrząstki. Przy mało rozwiniętych mięśniach odcinka lędźwiowego kręgosłupa robienie brzuszków często prowadzi do uszkodzeń krążków.
Kiedy krążek międzykręgowy zostanie zmiażdżony, dotyka to również korzeni nerwów lub rdzenia kręgowego biegnącego przez środek dysków. Występuje zatem ryzyko dyskopatii połączonej ze stanem zapalnym, co skutkuje bardzo silnymi bólami. Zapalenie najczęściej pojawia się w nerwie kulszowym, powodując niemal paraliżujący ból na odcinku ciągnącym się od pośladka do stopy.
Rdzeń kręgowy biegnący wzdłuż kręgosłupa stanowi kluczowy kanał przekazu informacji – przesyła sygnały pomiędzy górą a dołem ciała, w tym również sygnały o bólu.
Bezpieczne ćwiczenia na silne plecy i brzuch:
środa, 15 czerwca 2016
Chodzenie boso - dlaczego warto
Wyobraź sobie, że większość swojego życia nosisz na dłoniach rękawiczki. W zimie na pewno się przydają – chronią dłonie przed nadmiernym wysuszaniem, wychłodzeniem i zranieniami. A co z innymi porami roku, kiedy rękawiczek nie potrzebujemy? Gdyby były noszone przez cały rok, ograniczały by Twoją zdolność palpacji, ogólną jakość ruchu dłoni oraz zaburzały by proces termoregulacji.
Życie w rękawiczce można porównać do noszenia obuwia. Buty zakładamy o 7 rano wychodząc z domu, a wracając często wieczorem, zamieniamy je na popularne pantofle / klapki. Jedyny moment kiedy nie używamy obuwia to sen, ale czy to wystarcza aby Nasza stopa jak i organizm mogły prawidłowo funkcjonować? Moim zdaniem nie.
Ludzka stopa jest skomplikowanym i ważnym elementem ciała. Poprzez osłanianie jej obuwiem, możemy w znaczący sposób upośledzić funkcje. Poniżej kilka przykładów zalet chodzenia boso.
piątek, 27 maja 2016
Zespół mięśnia gruszkowatego i ból w pośladku
Mięsień gruszkowaty należy do grupy rotatorów stawu biodrowego. Jego przyczep początkowy znajduje się na powierzchni miednicznej kości krzyżowej, w okolicy otworów krzyżowych, zaś końcowy na krętarzu większym kości udowej.
Co do jego funkcji to przy zgięciu w stawie biodrowym poniżej 60 st. mięsień gruszkowaty powoduje rotację zewnętrzną tego stawu, natomiast w zgięciu powyżej 60 st. jego funkcja zmienia się i staje się on rotatorem wewnętrznym.
Niestety często nie docenia się znaczenia rotatorów biodra. W stawie biodrowym pełnią głównie funkcję prioproceptywną, oraz odgrywają zasadniczą rolę w stabilizacji stawu biodrowego. Podczas chodu ciężar ciała przemieszcza się zarówno w płaszczyźnie strzałkowej jak i czołowej, z pozycji zgięcia-wyprostu kręgosłupa ruch przechodzi w miednicy przez odwiedzenie – przywiedzenie (aby utrzymać równowagę). Rotatory biodra pomagają wtedy ustabilizować miednicę i gwarantują optymalne ustawienie głowy kości udowej w panewce. Ze względu na to, że są to mięśnie posturalne, na przeciążenia w dysfunkcjach miednicy, reagują spastycznym przykurczem.
Mięsień ten przebiega bardzo blisko nerwów pośladkowych, nerwu sromowego, nerwu kulszowego, jak również naczyń zaopatrujących dno miednicy, dlatego też przykurcz mięśnia gruszkowatego może podrażniać te struktury. Stąd też objawy, które się pojawiają w takim wypadku często mylone są z rwą kulszową (prawdziwa rwa kulszowa ma swoje źródło w przepuklinie kręgosłupa lędźwiowego), podrażnienie nerwu sromowego może powodować zaburzenia funkcji krocza oraz objawy bólowe w okolicy pachwiny.
W praktyce jednak częściej pojawia się ból lokalny, mniej więcej w środku pośladka, rozszerzający się na okolice biodra lub uda. Jego przyczyną są skrócone i sklejone włókna mięśnia oraz aktywne punkty spustowe. Najczęściej bolący punkt leży na linii łączącej krętarz kości udowej z punktem na kości krzyżowej stykającym się z kością biodrową.(1/3 środkowa od strony bocznej).
wtorek, 24 maja 2016
Rwa kulszowa
Silny, nagły ból okolicy lędźwiowej, promieniujący do pośladka, tylnej powierzchni uda, a czasem też do łydki i stopy. Niekiedy ból ten „zatrzymuje się” mniej więcej na środku pośladka. Jak już się pojawi, to jest to ból ciągły, bardzo silny, dokuczliwy, utrudniający swobodne poruszanie się, stanie, siedzenie, a nawet leżenie w łóżku. Ból, który nie daje spać i potrafi wyciskać łzy z oczu. Zwykle towarzyszy mu uczucie osłabienia siły mięśniowej i drętwienia, czasem zaburzenia czucia w różnych miejscach kończyn dolnych. Tak, to jest właśnie rwa kulszowa, ischialgia (łac. ischias) – zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe L4, L5 lub S1 tworzące nerw kulszowy (największy nerw obwodowy człowieka), lub na przebiegu samego nerwu kulszowego.
Charakterystycznym objawem rwy kulszowej jest narastający ból podczas podnoszenia kończyny dolnej w czasie leżenia na plecach (objaw Lasègue’a) oraz przy pochylaniu. Może być jednostronny lub obustronny, a także „skrzyżowany” - gdy przy unoszeniu jednej kończyny, objawy pojawiają się w drugiej.
Wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych powoduje bólowe ograniczenie ruchomości tego odcinka oraz pojawienie się odruchowego skrzywienia kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Może wystąpić niedowład mięśni prostujących stopę i paluch (ucisk na korzeń L5), opadanie stopy, pacjent chodząc zaczepia stopą o podłoże. Brak odruchu skokowego świadczy o ucisku krążka międzykręgowego na korzeń S1. Zaburzenia funkcji zwieraczy pęcherza moczowego i/lub odbytu, zaburzenia czynności mikcji i defekacji.
Narastanie deficytów neurologicznych (niedowładów lub porażeń), nasilenie dolegliwości bólów, brak poprawy w ciągu 6 tygodni jest wskazaniem do konsultacji neurochirurgicznej w celu rozważenia leczenia operacyjnego rwy kulszowej.
czwartek, 10 grudnia 2015
Bóle pleców
Z moich obserwacji bardzo wiele osób dorosłych boryka się z bólem pleców. Sporo osób narzeka na bóle odcinka szyjnego, jak i lędźwiowego kręgosłupa. Wiele z tych osób robi sobie badania, prześwietlenia, które wykazują różnego rodzaju zwyrodnienia kręgosłupa, osteofity, dyskopatie czy skręcenia kości ogonowej. Niektóre z tych osób decydują się na silne zastrzyki przeciwbólowe, które blokują ból na kilka miesięcy. Inni wybierają operację kręgosłupa, która pomaga na rok czy dwa. Jednak jedynie ci bardziej otwarci zauważają, że coś tu jest nie tak. Dlaczego operacje pomagają tylko tymczasowo, skoro przecież lekarz "naprawił" lub częściowo skorygował tamto zwyrodnienie, będące przecież przyczyną bólu? Dlaczego zastrzyki pomagają tylko na kilka miesięcy, skoro są przeciwbólowe i często też przeciwzapalne. Być może dlatego, że w około 80% przypadków bólowi pleców wcale nie są winne te zwyrodnienia, które na dobrą sprawę większość dorosłych ma. Temu bólowi winne są napięcia w tkankach miękkich i powięzi spowodowane i regularnie wzmacniane naszym codziennym trybem życia. Często pracujemy na te bóle przez wiele lat sposobem chodzenia (np. wysokie obcasy, mocne uderzanie piętami o podłoże, napinanie tylnej części ud i pośladków podczas chodzenia), siedzenia (wielogodzinne niefizjologiczne siedzenie przed komputerem czy za kierownicą samochodu), pracowania (częste powtarzanie tych samych ruchów), noszenia toreb i ciężarów na jednym ramieniu czy w jednej ręce, a czasem nawet spania na nieodpowiednim materacu. To są małe codzienne, ale regularnie powtarzane drobne błędy, które po czasie dają duży problem. Ale tych napięć nie widać na prześwietleniu kręgosłupa. Widać natomiast różne zwyrodnienia często spowodowane przez napięcia ciągnące kręgosłup, więc najprościej jest te właśnie zwyrodnienia obarczyć winą za ból. Tylko, że praca tylko z tymi zwyrodnieniami często nie przynosi pożądanych efektów. Efekt natomiast może dać praca z tkankami miękkimi, szczególnie z powięzią. Rozluźnienie tego obszaru może zmniejszyć dolegliwości bólowe, zwiększyć zakres ruchów, uwolnić kręgosłup, a dzięki temu nawet umożliwić głębsze i swobodniejsze oddychanie czy lepszą pracę narządów wewnętrznych. Operacja kręgosłupa nie spowoduje rozluźnienia tkanek miękkich. Co więcej każda kolejna blizna na ciele będąca efektem głębokiej interwencji chirurgicznej spowoduje deformacje struktury powięzi w tym obszarze, brak ślizgu poszczególnych jej warstw, a w konsekwencji kolejne napięcia i bóle. Ochoczo stosowane silne zastrzyki przeciwbólowe również wpływają na powięź w obszarze zastrzyku, sprawiając, że staje się ona bardziej zbita. Oczywiście w sytuacjach wyjątkowych, kiedy operacja jest niezbędna dla życia, zdrowia i funkcjonowania pacjenta, to jak najbardziej trzeba się jej poddać!niedziela, 29 listopada 2015
Prosta droga do tycia i cukrzycy typu 2
Jedną z najlepiej poznanych przyczyn tycia zarówno u dzieci jak i u dorosłych jest wprowadzenie do spożycia produktów niepełnowartościowych. Przede wszystkim, picie napojów słodzonych stoi na pierwszym miejscu wśród przyczyn tycia. Nie cukier, w sensie potocznym, jest przyczyną. Przyczyną są wszelkiej maści słodziki i tzw. cukry naturalne, których producenci nie muszą wykazywać skutków zdrowotnych podawanego napoju. Czyli słodzenie napoju na przykład za pomocą fruktozy zwanej cukrem naturalnym, jest dozwolone.
Otóż niestety, jest to istotny błąd. Fruktoza po spożyciu omija wątrobę, dostając się od razu do krwioobiegu ipodwyższając poziom cukru. Jest to jedna z przyczyn cukrzycy typu 2. Duże spożycie fruktozy może prowadzić do stłuszczenia wątroby. Spożywanie fruktozy jest bowiem dla wątroby sygnałem do uwolnienia trójglicerydów i cholesterolu. Normalnie jak spożywamy cukier, to dostaje się on do wątroby, gdzie jest magazynowany. Fruktoza, jak podałem, omija wątrobę. Więc wątroba produkuje wymienione związki niepotrzebnie. Stąd wysoki poziom cukru we krwi u ludzi popijających coca-colę, czy inne tego rodzaju napoje.
Tę praktyczną wiedzę wykorzystują producenci rozmaitego rodzaju napojów. Problem polega tylko na tym, że fruktoza, ta w napojach, jest dodatkowo fruktozą tzw. chlorowaną, czyli słodszą 600 razy od zwykłego cukru. Czyli zdecydowanie tańszą. I to wystarcza. Okazuje się, że jeżeli dziecko pije jedną taką porcję koło 33 ml dziennie, to ma pewność wystąpienia cukrzycy typu 2 o 18% większą, aniżeli dzieci tego nie pijące.
poniedziałek, 2 lutego 2015
Terapia buraczana
Przy kamieniach w nerkach lub woreczku żółciowym, jako wspomaganie terapii Bowena zaleca się picie odpowiednio przygotowanego soku z buraków.
Przepis na sok:
6 średniej wielkości buraków (tylko bulwy – lepiej z uprawy ekologicznej), oczyszczonych, umytych ale nie obranych ze skórki.
Gotujemy je w 3 litrach wody przez półtorej godziny. Wyrzucamy bulwy i przechowujemy wywar w szklanych naczyniach lub butelkach, w lodówce.
Pijemy z tego trzy razy dziennie po 150 ml, aż do wyczerpania zapasów.
Trzeba to będzie powtórzyć 2 do 3 razy aby kamienie się rozpuściły. W przypadku woreczka żółciowego potrzebnych będzie więcej powtórzeń.
Uwaga: Bowen polecał jako środek tonizujący na nerki codziennie zjedzenie dwóch plasterków surowego buraka lub ¼ kubka soku z buraków. Jeśli komuś nie odpowiada smak, można dolać np. soku jabłkowego.
Uwaga: Podczas spożywania buraków mocz i kał są czerwone.
Uwaga: Powyższe zalecenia nie zwalniają od kontroli lekarskiej i stosowania się do zaleceń lekarza.
środa, 22 października 2014
Dolegliwości bólowe i jak im przeciwdziałać

Według optymistycznych statystyk ponad 40% bóli pleców Europejczyków ma niezdiagnozowaną przyczynę. Według mniej optymistycznych aż 80 % bóli pozostaje bez diagnozy medycznej. Odpowiedź na temat przyczyny bólu może znajdować się tuż pod naszymi palcami, w tkance łącznej zwanej powięzią. Jednakże ta możliwość podczas diagnozy jest bardzo często pomijana przez lekarzy, ponieważ wiele pokoleń studentów medycyny skrupulatnie ignorowało tą tkankę, zajmując się mięśniami, kośćmi i narządami. Uważano, że kości są ramą człowieka, mięśnie systemem napędowym, a powięź tylko nic nie znaczącym wypełniaczem. Tkanka ta, choć teraz znacznie bardziej doceniania, wciąż jeszcze nie jest dokładnie zbadana. Dopiero w 2007 roku odbył się pierwszy międzynarodowy Kongres Badania Powięzi (Fascia Research Congress) w Harvard Medical School. Dało to początek większemu zainteresowaniu powięzią, która jest tkanką odgrywającą znaczącą rolę w każdym ruchu jaki wykonujemy, jak i w każdym urazie, którego doświadczamy.
Powięź zbudowana jest w głównie z włókien kolagenowych i elastynowych, ale również z komórek zbliżonych do mięśni gładkich – miofibroblastów, umożliwiających jej (tak jak i mięśniom) kurczenie się. Powięź rozciąga się pod skórą, jak i okala każdy mięsień, ścięgno, kość, nerw i naczynie krwionośne w naszym ciele, przedostając się do narządów i okalając je. Jest jak wielka, nieskończona sieć. Każda część ludzkiego ciała jest otoczona powięzią. Jesteśmy chronieni przez powięź, połączeni wewnątrz ciała przez powięź i zachowujemy właściwą postawę ciała dzięki napiętej powięzi.
Ale jaka właściwie jest funkcja powięzi w naszym ciele? Powięź owija się wokół każdego z poszczególnych elementów wewnątrz naszego ciała, podtrzymując je, oddzielając i pozwalając im na swobodne ślizganie się względem siebie zgodnie z każdym naszym ruchem. Jest elastyczna, silna, śliska i mokra. Tworzy otoczkę wokół każdego mięśnia, ścięgna, stawu, a że jest bardziej wytrzymała, to ochrania go - działa jak anatomiczny hamulec bezpieczeństwa i sprawia, że jest on odporniejszy na urazy. Łączy nasze narządy z żebrami i mięśniami, a kości w jeden szkielet. Ta niesamowita konstrukcja tworzy mobilną, elastyczną i sprężystą jednostkę ciała.
Wyobraź sobie, że jesteś ubrany w koszulkę. Teraz złap mocno z lewej strony za dół koszulki i pociągnij za nią. Cała koszulka napnie się i przesunie– zarówno część na twoim karku, plecach, ramionach, jak i z przodu ciała. Tak właśnie dzieje się z powięzią, która też okala nasze ciało, jak dopasowany kombinezon. Siedząc przez wiele godzin przed komputerem, telewizorem w tej samej pozycji czy wykonując wysiłkową pracę z często powtarzanymi ruchami napinamy wiele razy naszą powięź tak, jak tą koszulkę. Przy takim trybie życia powięź nie będzie wyglądała, ani działała zbyt dobrze. Ale na szczęście powięź ma większe zdolności regeneracji niż koszulka.
Powięź w stanie zdrowym jest gładka, elastyczna, łatwo się ślizga, co pozwala poruszać się w zakresie fizjologicznej ruchomości w każdym kierunku. Niestety, jest bardzo mało prawdopodobne, że z biegiem lat powięź zachowa swoją optymalną elastyczność, kształt i strukturę. Brak zmiennej aktywności ruchowej cementuje na danym obszarze niegdyś sprężyste włókna. Chroniczny stres powoduje, że włókna zagęszczają się, by chronić tkanki, które otaczają. Zła postawa, brak elastyczności, często powtarzalne ruchy kształtują powięź w pewne głęboko zakorzenione wzorce, często nasilając dyskomfort i dolegliwości bólowe. Pooperacyjne zrosty tworzą ciągi zablokowanych i uszkodzonych włókien, których ciężko się pozbyć. W dużej mierze regularnie pogłębiamy własne dolegliwości bólowe i sztywność ruchową poprzez niewłaściwe postawy, jakie przyjmujemy wielokrotnie podczas każdego dnia i nocy. Jednak możemy sobie pomagać zmniejszać dolegliwości bólowe. Przyjmowanie prawidłowej postawy, nie tylko podczas pracy zawodowej, ale także w trakcie czynności dnia codziennego, takich jak: mycie naczyń, prasowanie, sprzątanie podłogi czy wyjmowanie zakupów z bagażnika samochodu, powinno być ciągle korygowane w celu zapobiegania nagłym urazom oraz długotrwałym przeciążeniom powodującym trwałe zwyrodnienia.
Jak więc można dbać o własną powięź?

- bądź świadom własnego ciała i swojej postawy: świadomie siedź – zaobserwuj, jaką przyjmujesz pozycję podczas siedzenia przed komputerem, telewizorem, podczas pracy, jazdy samochodem – czy masz wyprostowane plecy, cofniętą głowę, rozluźnione barki, a ramiona i nogi są ułożone pod kątem 90 stopni? Czy wręcz przeciwnie – jesteś zgarbiony z głową wyciągniętą do przodu, napiętą obręczą barkową lub zapadasz się w fotel. Zwróć uwagę, jak chodzisz – czy twój chód jest płynny i swobodny, czy spięty.



- zadbaj o wygodny i zdrowy sen: przyjrzyj się swoim pozycjom podczas snu, a także jakości swojego materaca i poduszki.
wtorek, 7 października 2014
Powięź w ciele człowieka
Wiele pokoleń lekarzy, fizjoterapeutów i generalnie rzecz ujmując przedstawicieli zawodów medycznych uczyło się anatomii i fizjologii człowieka w zasadzie z pominięciem powięzi. Powięź była traktowana głównie jako element wypełniający, podtrzymujący czy okrywający inne struktury, a przez to była regularnie usuwana, by odsłonić poszczególne mięśnie, ścięgna, kości, narządy. I w ten sposób dzielono ludzkie ciało na osobne elementy przykładając mniejsze znaczenie ich wzajemnemu oddziaływaniu. Zaczęło się to zmieniać w ciągu mniej więcej ostatnich 10 lat, kiedy to zaczęto dokładniej przyglądać się powięzi i jej roli w organizmie człowieka.
Pasjonat ludzkiego ciała Thomas Myers, który postanowił przyjrzeć się mu głębiej poprowadził skalpel podczas sekcji zwłok wzdłuż połączeń pomiędzy mięśniami, a nie, jak do tej pory w poprzek, odkrywając w ten sposób silne połączenie między mięśniami, ciągnące się na długich obszarach wzdłuż ciała, wpływające na ich ustawienie względem siebie. Te długie taśmy mięśniowo-powięziowe nazwano Taśmami Anatomicznymi. W dalszych latach badań powięzi odkryto, że tkanka ta ma kontakt z każdą częścią naszego ciała, łączy wszystko w jedną całość, umożliwia płynność ruchów, wspiera działanie i regenerację poszczególnych części naszego ciała, przekazuje bodźce, uczestniczy w procesie detoksykacji. Ale czym w zasadzie jest powięź?
Powięź jest tkanką łączną, elastyczną błoną, zbudowaną głównie z włókien kolagenowych i elastynowych oraz miofibroblastów, posiadających zdolność kurczenia się (zbliżonych do komórek mięśniowych gładkich), która otacza większość tkanek w ciele i łączy je ze sobą niczym nieskończona sieć. Włókna kolagenowe zbudowane są z tropokolagenu tworzącego potrójną helisę i mającego postać mikroskopijnych rurek o długości 260 nm i szerokości 1,5 nm. Powięź posiada również niezwykłe właściwości przyciągania cząsteczek wody, które przyklejają się do niej w sposób uporządkowany, trochę jak rusztowanie wokół budynku. Cecha ta umożliwia dużą płynność w powięzi, co jest nieodzowne zarówno do swobodnego ruchu i ślizgania się (np. pomiędzy grupami mięśni lub pomiędzy organami), jak również dla efektywnej komunikacji międzykomórkowej. Stopień płynności w powięzi jest uzależniony od ruchu ciała i nawodnienia.
Powięź to nie tylko plastikowe opakowanie. Powięź może się kurczyć, reagować i mieć wpływ na sposób poruszania się. To nasz najbogatszy organ zmysłu. Posiada zdolność do kurczenia się niezależnie od mięśni, które otacza i reaguje na stres bez naszego świadomego polecenia. Oznacza to, że powięź wpływa na nasz ruch, poprawiając go lub pogarszając, czym może nasilać dolegliwości bólowe. Dodatkowo powięź podskórna ma zdolność magazynowania tłuszczu (w tkance tłuszczowej są przechowywane cytokiny – białka biorące udział w odpowiedzi odpornościowej organizmu), chroni nasze ciało przed infekcjami, urazami, nadmiernymi bodźcami (w tym silnym uciskiem), pomaga ciału zachować odpowiednia temperaturę, ale także jest to organ wewnątrzwydzielniczy. Bierze udział w wydzielaniu hormonu, takiego jak leptyna, odgrywającego rolę w regulacji pobierania pokarmu i gospodarki energetycznej organizmu oraz rezystyny, która może wyzwalać insulinooporność komórek.
Powięź to nie tylko plastikowe opakowanie. Powięź może się kurczyć, reagować i mieć wpływ na sposób poruszania się. To nasz najbogatszy organ zmysłu. Posiada zdolność do kurczenia się niezależnie od mięśni, które otacza i reaguje na stres bez naszego świadomego polecenia. Oznacza to, że powięź wpływa na nasz ruch, poprawiając go lub pogarszając, czym może nasilać dolegliwości bólowe. Dodatkowo powięź podskórna ma zdolność magazynowania tłuszczu (w tkance tłuszczowej są przechowywane cytokiny – białka biorące udział w odpowiedzi odpornościowej organizmu), chroni nasze ciało przed infekcjami, urazami, nadmiernymi bodźcami (w tym silnym uciskiem), pomaga ciału zachować odpowiednia temperaturę, ale także jest to organ wewnątrzwydzielniczy. Bierze udział w wydzielaniu hormonu, takiego jak leptyna, odgrywającego rolę w regulacji pobierania pokarmu i gospodarki energetycznej organizmu oraz rezystyny, która może wyzwalać insulinooporność komórek.
Struktura powięzi jest uzależniona od jej użycia. Cechą charakterystyczną tkanki łącznej (powięzi) jest jej plastyczność. Pod wpływem czynnika mechanicznego tworzą się nowe połączenia włókien kolagenowych (zgodnie z kierunkiem działania sił) i zmianie ulega cała struktura. W praktyce możemy zaobserwować to jako skrócenie lub wydłużenie poszczególnych mięśni, grup mięśniowych lub większych obszarów oraz tworzenia wzorców kompensacyjnych. Włókna kolagenowe ukierunkowują się względem nacisku i strukturalnych obciążeń spowodowanych przez stanie, chodzenie, siedzenie, itd. Pod wpływem urazu czy przeciążenia może dojść do nadmiernych napięć w obrębie układu mięśniowo-powięziowego. Nadmiernie napięta powięź ma ograniczoną ruchomość względem mięśnia i często miejsce to jest tkliwe i bolesne.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



