Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Technika Bowena. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Technika Bowena. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 14 marca 2019

Technika Bowena


Co wyróżnia Technikę Bowena na tle innych manualnych form pracy z ciałem?

Efekt terapeutyczny Techniki Bowena nie polega wyłącznie na bezpośrednim oddziaływaniu na tkanki poprzez ruchy wykonywane na ciele, co jest istotnym elementem innych metod pracy z ciałem, takich jak masaż. Ruchy wykonywane na ciele w trakcie zabiegu Techniką Bowena wytwarzają sygnały, które poprzez struktury powięziowo-mięśniowe trafiają do układu nerwowego. Sygnały te są interpretowane przez mózg i uruchamiają mechanizmy samoleczenia i regeneracji organizmu. Procesy zdrowienia obejmują całe ciało i wszystkie układy równocześnie: nerwowy, kostny, mięśniowy, krwionośny, hormonalny, limfatyczny i płciowy.

💚 Przerwy między poszczególnymi sekwencjami ruchów są wyróżnikiem Techniki Bowena i jej istotnym elementem. Przerwy w trakcie zabiegu dają organizmowi czas na odczytanie informacji o stanie zdrowia przez mózg i wysłanie odpowiedzi, którą jest praca całego organizmu.

💚 Kolejną charakterystyczną cechą Techniki Bowena jest odstęp pomiędzy kolejnymi zabiegami. Wynosi on od 5 do 10 dni, a czasem i 14 dni. Zazwyczaj z zabiegów korzysta się raz w tygodniu. To daje organizmowi czas na maksymalne wykorzystanie stymulacji jaką jest każdy zabieg.

💚 Efekty zabiegów - czas ich pojawienia się jest bardzo różny i i to też wyróżnik Techniki Bowena. Czasem efekty są natychmiastowe - tak dzieje się zazwyczaj w przypadku świeżych urazów i rozwijającej się choroby infekcyjnjej lub przeziębienia. Innym razem na efekty trzeba poczekać kilka dni, tygodni a nawet miesięcy - tak dzieje się w przypadku chorób przewlekłych, neurologicznych czy o podłożu autoimmunologicznym.

💚 I jeszcze jeden wyróżnik Techniki Bowena: leczy fizyczne i psychiczne schorzenia. Chociaż jest metodą manualną, to uruchamia procesy leczenia człowieka równocześnie w obu obszarach zdrowia.

wtorek, 11 grudnia 2018

Technika Bowena - relaksuje i uspokaja


Jaki jest Twój sposób na relaks? Wiesz, że technika Bowena, oprócz tego, że działa zdrowotnie, działa również relaksująco?

Istnieje kilka teorii starających się wyjaśnić podłoże działania techniki Bowena. Po pierwsze wyregulowanie autonomicznego układu nerwowego dzielącego się na współczulny (pobudzający) i przywspółczulny (hamujący). Technika Bowena przynosi swoje prawdopodobnie najważniejsze efekty właśnie tu, gdzie organizm zarządza własnymi mechanizmami samoleczenia. AUN kontroluje bowiem 80% funkcji organizmu i jest szczególnie uwrażliwiony na bodźce stresowe z zewnątrz. Większość ludzi w dzisiejszych czasach żyje w stanie permanentnego stresu i nadmiernie stymuluje układ współczulny.

Uleczenie ma miejsce w momencie przestawienia AUN z dominacji układu współczulnego na dominację układu przywspółczulnego. Technika Bowena wydaje się być katalizatorem tej zmiany. Podczas sesji pacjenci często bardzo szybko zapadają w stan głębokiej relaksacji, słychać głośną pracę jelit lub zasypiają, co właśnie jest oznaką dominacji układu przywspółczulnego, naprawiającego centralny układ nerwowy wraz z uwolnieniem od stresu na bardzo głębokim poziomie. W ten sposób można wyjaśnić, dlaczego zaledwie kilka sesji bowenowskich wystarczy, aby reaktywować proces leczenia w sytuacjach, gdzie powrót do zdrowia po traumatycznych przeżyciach, chorobie bądź zabiegu nagle się zatrzymał lub osiągnął pewien stały poziom.

piątek, 21 października 2016

Procedury mistrzowskie wisienką na torcie


Z wielką radością pragnę ogłosić, że 17 października 2016 zdałam egzamin mistrzowski z Techniki Bowena. Jest to zwieńczenie rozszerzonego cyklu szkoleniowego, który rozpoczęłam 6 kwietnia 2013, ale nie jest to oczywiście koniec mojej nauki i rozwoju, jako terapeuta Bowena. Chciałam w tym miejscu podziękować wszystkim osobom, które skorzystały z zabiegów Bowena u mnie. Praca z każdą z osób była dla mnie cennym doświadczeniem i wkładem w dalszy rozwój umiejętności terapeutycznych. Z każdym kolejnym wykonanym zabiegiem i przebytym kursem Bowena jestem bogatsza w szersze spojrzenie na dolegliwości psycho-fizyczne oraz w większą ilość pomysłów i procedur pomocnych przy tych dolegliwościach. 

Mimo kilku lat pracy Techniką Bowena wciąż nie mogę wyjść z podziwu dla niesamowitej współpracy, jaką podejmuje ludzkie ciało poddane terapii Bowena. Zupełnie, jakby terapeuta użył brakującego klucza uruchamiającego wielki mechanizm naprawy i regeneracji ciała. Co ciekawe często ten klucz, czyli procedura Bowena, jest nacechowany mniejszą ilością ruchów, dając przy tym lepsze rezultaty. Pokazuje to wielką mądrość i zdolności naprawcze organizmu, o których często się zapomina. Silniejsze terapie i stymulacje ciała mogą nie przynieść oczekiwanych rezultatów. Każdego dnia przecież możemy zaobserwować, jak nasz mózg i nasze ciało reagują na nadmiar bodźców zewnętrznych. Czy rejestrują i wykorzystują wszystkie, czy filtrują i ograniczają? 

Widząc efekty terapii Bowena z wielką radością będę ją dalej wykonywała. Dodatkowo ostatnio poznane procedury mistrzowskie stanowią wisienkę na torcie procedur, jakimi dysponuję. Z laserową precyzją i mocą radzą sobie z wieloma dokuczliwymi dolegliwościami. Zapraszam wszystkich, którzy cenią swoje ciało i chcą je wesprzeć, odciążyć, oczyścić, zrelaksować i zregenerować. Jakby nie było, to nasze ciała są nieodzowne w codziennym życiu, więc warto o nie dbać, by służyły w dobrym zdrowiu jak najdłużej.

czwartek, 9 czerwca 2016

Filmik z 100 urodzin Toma Bowena

Gorąco zachęcam do obejrzenia 6-minutowego filmiku po polsku na temat Techniki Bowena :)

link: https://www.youtube.com/watch?v=rhTDT1WgihU


czwartek, 19 maja 2016

Moc płynąca z przerw

odpoczynek dla ciałaKażdy, kto ogląda rozgrywki piłkarskie wie, jak ważne są przerwy. To właśnie wtedy jest możliwość zebrania drużyny razem z trenerem, zyskania chwili odpoczynku i regeneracji sił oraz ustalenia dalszej strategii działania, by pokonać przeciwnika. 

Podobnie ludzkie ciało odczuwa wielką ulgę, gdy fundujemy mu przerwę. Może być to pod postacią medytacji, jogi, głębokiego snu, spokojnego spaceru, malowania z przestrzeni serca – bez różnicy, efekt będzie taki sam. Zyskujemy wewnętrzny spokój i większą moc do stawiania czoła kolejnym życiowym wyzwaniom.

Najbardziej efektywna terapia, jaką poznałam i stosuję z pacjentami jest oparta o tą samą zasadę. Technika Bowena składa się z serii specyficznych ruchów (rozgrywki), które swoimi dłońmi wykonuje terapeuta (trener), po czym następuje 2-minutowa przerwa, aby komórki i tkanki (zawodnicy) oraz cały organizm (drużyna) mogły zareagować i rozpocząć procesy naprawcze.

Warto pamiętać, że trener nie bierze udziału w grze. Trener z reguły ma nieco szerszą perspektywę i doświadczenie w przebiegu gry. Zna możliwości oraz mocne strony każdego z zawodników (układu hormonalnego, trawiennego, krążenia itp.) na boisku (życie) i wie kogo wezwać do gry w odpowiednim momencie. Pamięta, że w organizmie wszystko jest połączone i poszczególni zawodnicy mają wpływ na pozostałych, np. bramkarz (układ immunologiczny) korzysta z pomocy wszystkich pozostałych członków drużyny, by być przygotowanym na przyszłe ataki (czynniki zewnętrzne: patogeny, zranienia oraz wewnętrzne: emocje, traumy).

piątek, 19 lutego 2016

Mała ilość ruchów w Technice Bowena

technika bowena PoznańTym, co zauważalnie odróżnia Technikę Bowena od wielu innych technik manualnych są oczywiście kilku minutowe przerwy pomiędzy kolejnymi sekwencjami ruchów, dające organizmowi (szczególnie układowi nerwowemu) czas na reakcję i odpowiedź na informację - bodziec wysyłany poprzez kolejne ruchy Bowena. Kolejną ważną różnicą, o której chciałabym tu wspomnieć jest niewielka ilość ruchów na danej sesji. No właśnie.... i tu niekiedy Technika Bowena jest źle odbierana. No bo przecież jak to? Jak można pomóc tylko kilkoma ruchami? Jak można pomóc, kiedy to dany pacjent ma tak duże dolegliwości, próbował już tak wielu terapii, z czego niektóre znacząco go "wytarmosiły" i nie było pożądanego efektu, a tu terapeuta śmie proponować 4 ruchy i jeszcze brać za to pieniądze?! 4 ruchy, z czego jeszcze przerwy pomiędzy ruchami, gdzie pacjent leży, a terapeuta nic nie robi tylko sobie wychodzi trwają znacznie dłużej niż same ruchy, a w zasadzie zajmują jakieś 90% czasu terapii?! Przecież to jest skandal i naciąganie pacjenta!

A otóż nie, to nie jest skandal czy naciąganie. W Technice Bowena jedna ze złotych zasad brzmi "Mniej znaczy więcej". Tak wiem, że jest to często trudne do zaakceptowania przez pacjentów. Szczególnie przez te osoby, które uważają, że trzeba się napracować, żeby osiągnąć pożądany rezultat. Dodatkowo często jest to nawet trudne do przyjęcia przez samych terapeutów Bowena, którzy są skłonni stosować więcej procedur na jednej sesji. Czasem jest skuteczne, ale niestety często przeładowuje organizm pacjenta bodźcami doprowadzając do tego, że jego organizm albo będzie bardzo mocno pracował po zabiegu, co da uczucie dyskomfortu, albo nie wykorzysta terapii tak skutecznie, jakby miało to miejsce przy mniejszej ilości ruchów. Wiem, ponieważ zarówno ja, jak i wielu moich znajomych terapeutów się z tym w mniejszym lub większym stopniu boryka. Czasem tak bardzo chciałoby się pomóc na kilka dolegliwości pacjenta, że stosuje się za dużo. Dodatkowo w dzisiejszych czasach ciągłego pośpiechu wiele osób oczekuje szybkich rezultatów, a logiczne mogłoby się wydawać, że jak się zrobi więcej ruchów, to będą lepsze i szybsze efekty. Jednakże w praktyce niestety często jest odwrotnie i jeśli chce się osiągnąć pożądane i trwałe rezultaty, to często trzeba cierpliwości i pracy małymi kroczkami. Oczywiście w tym miejscu przepraszam wszystkich moich wcześniejszych pacjentów, którym w jakimś momencie zastosowałam za dużo ruchów i ich ciało później mocno pracowało. Jednocześnie dziękuję im, ponieważ nauczyli mnie, że jednak faktycznie "Mniej znaczy więcej". Takie wnioski przychodzą niestety dopiero wraz z doświadczeniem i czasem.

Ta zasada dotyczy szczególnie osób, które mają dużo dolegliwości, których dolegliwości są bardzo znaczące i dotykają całego organizmu, szczególnie mam tu na myśli choroby neurologiczne czy autoimmunologiczne. W takich wypadkach organizm pacjenta boryka się już z poważnym brakiem równowagi w organizmie i trzeba wtedy postępować ostrożnie i powoli, by małymi kroczkami, czyli małą ilością ruchów, pomagać mu wrócić do równowagi. Zbyt duża ilość bodźców może dodatkowo zastymulować i zwiększyć istniejące już w organizmie zamieszanie i nasilić odczuwany dyskomfort w ciągu kolejnych kilku dni. Dlatego też Drodzy Pacjenci zaufajcie proszę swoim terapeutom Bowena i przyjmijcie z akceptacją niekiedy małą ilość ruchów na danej sesji terapeutycznej. Drodzy terapeuci (w tym i ja sama) zaufajcie technice, własnym odczuciom, swojej wiedzy i doświadczeniu. Bądźcie stanowczy w swoich decyzjach, nawet jeśli pacjent nalega na większą ilość ruchów. Próbując na siłę zadowolić pacjenta ostatecznie osiągamy stan, że nikt nie jest zadowolony, ani my sami, ani pacjent. Ta Technika naprawdę potrafi czynić cuda. A w zasadzie to te cuda czyni ludzki organizm - organizm pacjenta w odpowiedzi na ruchy Bowena. Dlatego przestańmy przeszkadzać i pozwólmy działać najlepszemu lekarzowi, jakim jest nasz lekarz wewnętrzny, czyli nasz własny organizm. 

czwartek, 12 marca 2015

Filozofia Toma Bowena

filozofia idea Bowena
Tom Bowen miał niezwykłą zdolność "czytania" ciała pacjenta. Często wystarczało mu jedno spojrzenie, by znaleźć napięcia w ciele i przyczyny braku harmonii. Mawiał, że "ciało powie ci wszystko, jeśli wiesz, czego szukać oraz odpowie, jeśli wiesz, co robić, by dotrzeć do przyczyny". Patrzył na całe ciało, a nie tylko na jego części. Aby nauczyć się czytać ciało, jak otwartą księgę, obserwował, co robi ciało, a czego nie robi, gdzie stawia opór lub broni się. Ciało bowiem opowiada historię, którą trzeba odkodować. Bowen łączył swoje rozumienie ciała z konkretnymi ruchami, dając ciału sygnały adresowane do dolegliwości, stymulujące ciało do ich uzdrowienia. Używał kilku precyzyjnych i delikatnych ruchów po czym czekał chwilę, dając ciału czas na reakcję i odpowiedź. Kiedy zauważył, że ciało intensywnie pracuje i rozpoczęła się zmiana kończył sesję, pozwalając ciału podążać za jego naturalnym rytmem zdrowienia. Tom Bowen zauważył, że wykonując serię precyzyjnych i delikatnych ruchów przez mięśnie czy ścięgna z odpowiednim naciskiem i szybkością ciało natychmiast rozpoczyna intensyfikację i przekierowanie swoich własnych zasobów, by zoptymalizować proces zdrowienia. Tom był przekonany, że ciało jest zdolne do powrotu do zdrowia, jeśli poda mu się we właściwy sposób odpowiednią informację (impuls). Ruchy Bowena dawały ciału właśnie taką informację. Uważał, że nie ma potrzeby używać siłowych technik manualnych, a wystarczy łagodny ruch w odpowiednim kierunku. Bowen wierzył, że minimalna ingerencja spowoduje większą stymulację zdrowienia. "Mniej znaczy lepiej".


Powtarzał, że terapeuta nie uzdrawia, tylko mobilizuje ciało odpowiednimi ruchami i odchodzi, a to ciało wykonuje całą pracę. Celem jest, aby tak wpłynąć na ciało, by przywrócić do życia dynamiczny system naprawczy ciała. Ten unikalny rodzaj stymulacji generowany przez ruchy Bowena, wykorzystujący przerwy pomiędzy określoną liczbą aktywowanych punktów, bardzo często doprowadza ciało do równowagi i regeneracji organów i całego systemu na poziomie komórkowym. Tom odkrył także, że zbyt duża ilość ruchów wykonywanych na ciele podczas jednej sesji w pewien sposób powoduje przeładowanie ciała i hamuje jego dalszą pracę. Odkrył, że ciało zawsze pracuje w obrębie granic swojego aktualnego stanu zdrowia, swojej zdolności zdrowienia oraz dostępnych wewnętrznych zasobów. Oznacza to, że osoby będące w lepszej kondycji zdrowotnej, prowadzące zdrowy tryb życia, a więc i dostarczające swojemu ciału odpowiedniego ruchu, zdrowego snu oraz zbilansowanej diety posiadają większe wewnętrzne zasoby organizmu i zdolności regeneracji. Takie osoby szybciej zareagują na terapię Bowena, czyli ich ciała rozpoczną widoczny proces zdrowienia i powrót do harmonii po mniejszej ilości sesji terapeutycznych. Jeśli natomiast ciało uległo dużej ilości dolegliwości, a do tego przez lata obciążane było niewłaściwym jedzeniem, toksynami, stresem, małą ilością snu, to ma znacznie ograniczone możliwości zdrowienia i często na efekty trzeba trochę dłużej poczekać.

W swojej praktyce zaobserwował też pewne powiązania pomiędzy niektórymi rodzajami pokarmów i napojów a dolegliwościami. Kiedy ludzie nie reagowali na jego terapię, Tom

poniedziałek, 22 grudnia 2014

Dlaczego Bowen działa

działanie techniki BowenaCzęsto spotykam się z reakcją "jak to możliwe, żeby taka mała ilość ruchów pomogła?". A jednak często pomaga. Często ruchów Bowena podczas 1 sesji faktycznie jest niewiele. Niekiedy jest ich trochę więcej, ale nadal jest to sumarycznie mniej bezpośredniej pracy z ciałem pacjenta niż podczas innych technik manualnych czy masaży. Być może jest to jeden z kluczy skuteczności metody. Przy niewielkiej ilości ruchów dajemy ograniczoną ilość bodźców ciału. Ciało, które nie jest przeciążone dużą ilością bodźców lepiej wykorzystuje ich mniejszą ilość. Dodatkowo pomiędzy ruchami Bowena są zachowane około 2 minutowe przerwy. Te przerwy dają ciału możliwość zintegrowania owych bodźców czy impulsów i rozprowadzenia ich po powięzi do dalszych i głębszych obszarów ciała. 

Równie często pacjenci dziwią się, że tak delikatna technika może pomóc. Wbrew wciąż jeszcze pokutującej opinii, że "mocniej znaczy głębiej" śmiało mogę powiedzieć, że jest odwrotnie. Przy silnych ruchach ciało się napina chroniąc głębsze struktury. Powięź podskórna wraz z tkanką tłuszczową stanowi pierwszą warstwę chroniącą głębsze obszary od silnych zewnętrznych bodźców, w tym uderzeń czy nadmiernego ucisku. Tkanka ta absorbuje większą część takich silnych bodźców, także bodźce te wcale nie docierają głębiej. Delikatnymi ruchami o umiarkowanym nacisku nie powoduję dodatkowego napięcia się powięzi, a dzięki temu mogę dotrzeć do głębszych obszarów ciała.

Ruchy Bowena wprowadzają powięź w delikatne drganie, które często rozchodząc się dalej po ciele powoduje rozluźnienie. Dodatkowo przy każdym ruchu przesyłane są w ciele delikatne impulsy nerwowe, dające sygnał ciału do rozluźnienia się. Podobnie, jak w gabinecie lekarskim lekarz chcąc sprawdzić odruch kolanowy delikatnie uderza młoteczkiem neurologicznym w rozścięgno rzepki, co wywołuje impuls nerwowy dający sygnał do napięcia się mięśnia czworogłowego uda i wyprostowania podudzia w stawie kolanowym. Ruchy Bowena również wywołują przesyłanie w ciele impulsów nerwowych, ale te dają sygnał do rozluźnienia się napiętego obszaru ciała.

środa, 22 października 2014

Dolegliwości bólowe i jak im przeciwdziałać


terapia bólu
Według optymistycznych statystyk ponad 40% bóli pleców Europejczyków ma niezdiagnozowaną przyczynę. Według mniej optymistycznych aż 80 % bóli pozostaje bez diagnozy medycznej. Odpowiedź na temat przyczyny bólu może znajdować się tuż pod naszymi palcami, w tkance łącznej zwanej powięzią. Jednakże ta możliwość podczas diagnozy jest bardzo często pomijana przez lekarzy, ponieważ wiele pokoleń studentów medycyny skrupulatnie ignorowało tą tkankę, zajmując się mięśniami, kośćmi i narządami. Uważano, że kości są ramą człowieka, mięśnie systemem napędowym, a powięź tylko nic nie znaczącym wypełniaczem. Tkanka ta, choć teraz znacznie bardziej doceniania, wciąż jeszcze nie jest dokładnie zbadana. Dopiero w 2007 roku odbył się pierwszy międzynarodowy Kongres Badania Powięzi (Fascia Research Congress) w Harvard Medical School. Dało to początek większemu zainteresowaniu powięzią, która jest tkanką odgrywającą znaczącą rolę w każdym ruchu jaki wykonujemy, jak i w każdym urazie, którego doświadczamy. 


powięź, fasciaPowięź zbudowana jest w głównie z włókien kolagenowych i elastynowych, ale również z komórek zbliżonych do mięśni gładkich – miofibroblastów, umożliwiających jej (tak jak i mięśniom) kurczenie się. Powięź rozciąga się pod skórą, jak i okala każdy mięsień, ścięgno, kość, nerw i naczynie krwionośne w naszym ciele, przedostając się do narządów i okalając je. Jest jak wielka, nieskończona sieć. Każda część ludzkiego ciała jest otoczona powięzią. Jesteśmy chronieni przez powięź, połączeni wewnątrz ciała przez powięź i zachowujemy właściwą postawę ciała dzięki napiętej powięzi.

nieskończona siećAle jaka właściwie jest funkcja powięzi w naszym ciele? Powięź owija się wokół każdego z poszczególnych elementów wewnątrz naszego ciała, podtrzymując je, oddzielając i pozwalając im na swobodne ślizganie się względem siebie zgodnie z każdym naszym ruchem. Jest elastyczna, silna, śliska i mokra. Tworzy otoczkę wokół każdego mięśnia, ścięgna, stawu, a że jest bardziej wytrzymała, to ochrania go - działa jak anatomiczny hamulec bezpieczeństwa i sprawia, że jest on odporniejszy na urazy. Łączy nasze narządy z żebrami i mięśniami, a kości w jeden szkielet. Ta niesamowita konstrukcja tworzy mobilną, elastyczną i sprężystą jednostkę ciała.

Wyobraź sobie, że jesteś ubrany w koszulkę. Teraz złap mocno z lewej strony za dół koszulki i pociągnij za nią. Cała koszulka napnie się i przesunie– zarówno część na twoim karku, plecach, ramionach, jak i z przodu ciała. Tak właśnie dzieje się z powięzią, która też okala nasze ciało, jak dopasowany kombinezon. Siedząc przez wiele godzin przed komputerem, telewizorem w tej samej pozycji czy wykonując wysiłkową pracę z często powtarzanymi ruchami napinamy wiele razy naszą powięź tak, jak tą koszulkę. Przy takim trybie życia powięź nie będzie wyglądała, ani działała zbyt dobrze. Ale na szczęście powięź ma większe zdolności regeneracji niż koszulka. 

ergonomia prac domowych
właściwa postawa podczas sprzątaniaPowięź w stanie zdrowym jest gładka, elastyczna, łatwo się ślizga, co pozwala poruszać się w zakresie fizjologicznej ruchomości w każdym kierunku. Niestety, jest bardzo mało prawdopodobne, że z biegiem lat powięź zachowa swoją optymalną elastyczność, kształt i strukturę. Brak zmiennej aktywności ruchowej cementuje na danym obszarze niegdyś sprężyste włókna. Chroniczny stres powoduje, że włókna zagęszczają się, by chronić tkanki, które otaczają. Zła postawa, brak elastyczności, często powtarzalne ruchy kształtują powięź w pewne głęboko zakorzenione wzorce, często nasilając dyskomfort i dolegliwości bólowe. Pooperacyjne zrosty tworzą ciągi zablokowanych i uszkodzonych włókien, których ciężko się pozbyć. W dużej mierze regularnie pogłębiamy własne dolegliwości bólowe i sztywność ruchową poprzez niewłaściwe postawy, jakie przyjmujemy wielokrotnie podczas każdego dnia i nocy. Jednak możemy sobie pomagać zmniejszać dolegliwości bólowe. Przyjmowanie prawidłowej postawy, nie tylko podczas pracy zawodowej, ale także w trakcie czynności dnia codziennego, takich jak: mycie naczyń, prasowanie, sprzątanie podłogi czy wyjmowanie zakupów z bagażnika samochodu, powinno być ciągle korygowane w celu zapobiegania nagłym urazom oraz długotrwałym przeciążeniom powodującym trwałe zwyrodnienia.

Jak więc można dbać o własną powięź?

ergonomiczne dobre własciwe pozycje
- bądź świadom własnego ciała i swojej postawy: świadomie siedź – zaobserwuj, jaką przyjmujesz pozycję podczas siedzenia przed komputerem, telewizorem, podczas pracy, jazdy samochodem – czy masz wyprostowane plecy, cofniętą głowę, rozluźnione barki, a ramiona i nogi są ułożone pod kątem 90 stopni? Czy wręcz przeciwnie – jesteś zgarbiony z głową wyciągniętą do przodu, napiętą obręczą barkową lub zapadasz się w fotel. Zwróć uwagę, jak chodzisz – czy twój chód jest płynny i swobodny, czy spięty.

właściwa postawawłaściwa postawa za kierownicą w samochodzie
właściwe spanie, ergonomiczna pozycja do spania
- zadbaj o wygodny i zdrowy sen: przyjrzyj się swoim pozycjom podczas snu, a także jakości swojego materaca i poduszki.

wtorek, 7 października 2014

Powięź w ciele człowieka


powięźWiele pokoleń lekarzy, fizjoterapeutów i generalnie rzecz ujmując przedstawicieli zawodów medycznych uczyło się anatomii i fizjologii człowieka w zasadzie z pominięciem powięzi. Powięź była traktowana głównie jako element wypełniający, podtrzymujący czy okrywający inne struktury, a przez to była regularnie usuwana, by odsłonić poszczególne mięśnie, ścięgna, kości, narządy. I w ten sposób dzielono ludzkie ciało na osobne elementy przykładając mniejsze znaczenie ich wzajemnemu oddziaływaniu. Zaczęło się to zmieniać w ciągu mniej więcej ostatnich 10 lat, kiedy to zaczęto dokładniej przyglądać się powięzi i jej roli w organizmie człowieka. 
powięź nieskończona siećPasjonat ludzkiego ciała Thomas Myers, który postanowił przyjrzeć się mu głębiej poprowadził skalpel podczas sekcji zwłok wzdłuż połączeń pomiędzy mięśniami, a nie, jak do tej pory w poprzek, odkrywając w ten sposób silne połączenie między mięśniami, ciągnące się na długich obszarach wzdłuż ciała, wpływające na ich ustawienie względem siebie. Te długie taśmy mięśniowo-powięziowe nazwano Taśmami Anatomicznymi. W dalszych latach badań powięzi odkryto, że tkanka ta ma kontakt z każdą częścią naszego ciała, łączy wszystko w jedną całość, umożliwia płynność ruchów, wspiera działanie i regenerację poszczególnych części naszego ciała, przekazuje bodźce, uczestniczy w procesie detoksykacji. Ale czym w zasadzie jest powięź?

powięź w ciele człowieka, nieskończona sieć
Powięź jest tkanką łączną, elastyczną błoną, zbudowaną głównie z włókien kolagenowych i elastynowych oraz miofibroblastów, posiadających zdolność kurczenia się (zbliżonych do komórek mięśniowych gładkich), która otacza większość tkanek w ciele i łączy je ze sobą niczym nieskończona sieć. Włókna kolagenowe zbudowane są z tropokolagenu tworzącego potrójną helisę i mającego postać mikroskopijnych rurek o długości 260 nm i szerokości 1,5 nm. Powięź posiada również niezwykłe właściwości przyciągania cząsteczek wody, które przyklejają się do niej w sposób uporządkowany, trochę jak rusztowanie wokół budynku. Cecha ta umożliwia dużą płynność w powięzi, co jest nieodzowne zarówno do swobodnego ruchu i ślizgania się (np. pomiędzy grupami mięśni lub pomiędzy organami), jak również dla efektywnej komunikacji międzykomórkowej. Stopień płynności w powięzi jest uzależniony od ruchu ciała i nawodnienia. 

Powięź to nie tylko plastikowe opakowanie. Powięź może się kurczyć, reagować i mieć wpływ na sposób poruszania się. To nasz najbogatszy organ zmysłu. Posiada zdolność do kurczenia się niezależnie od mięśni, które otacza i reaguje na stres bez naszego świadomego polecenia. Oznacza to, że powięź wpływa na nasz ruch, poprawiając go lub pogarszając, czym może nasilać dolegliwości bólowe. Dodatkowo powięź podskórna ma zdolność magazynowania tłuszczu (w tkance tłuszczowej są przechowywane cytokiny – białka biorące udział w odpowiedzi odpornościowej organizmu), chroni nasze ciało przed infekcjami, urazami, nadmiernymi bodźcami (w tym silnym uciskiem), pomaga ciału zachować odpowiednia temperaturę, ale także jest to organ wewnątrzwydzielniczy. Bierze udział w wydzielaniu hormonu, takiego jak leptyna, odgrywającego rolę w regulacji pobierania pokarmu i gospodarki energetycznej organizmu oraz rezystyny​​, która może wyzwalać insulinooporność komórek.

taśmy mięśniowo-powięziowe, taśmy anatomiczneStruktura powięzi jest uzależniona od jej użycia. Cechą charakterystyczną tkanki łącznej (powięzi) jest jej plastyczność. Pod wpływem czynnika mechanicznego tworzą się nowe połączenia włókien kolagenowych (zgodnie z kierunkiem działania sił) i zmianie ulega cała struktura. W praktyce możemy zaobserwować to jako skrócenie lub wydłużenie poszczególnych mięśni, grup mięśniowych lub większych obszarów oraz tworzenia wzorców kompensacyjnych. Włókna kolagenowe ukierunkowują się względem nacisku i strukturalnych obciążeń spowodowanych przez stanie, chodzenie, siedzenie, itd. Pod wpływem urazu czy przeciążenia może dojść do nadmiernych napięć w obrębie układu mięśniowo-powięziowego. Nadmiernie napięta powięź ma ograniczoną ruchomość względem mięśnia i często miejsce to jest tkliwe i bolesne.

poniedziałek, 18 sierpnia 2014

"Efekty uboczne" Techniki Bowena

Bowen Poznań, Bowen w PoznaniuPracuję z pacjentami Techniką Bowena już od jakiegoś czasu i coraz częściej pacjenci informują mnie o swoich obserwacjach, jak i rzeczywistych mierzalnych potwierdzeniach "efektów ubocznych" terapii. Nazywam je "efektami ubocznymi", ponieważ najczęściej pacjenci zgłosili się na terapię z powodu innych dolegliwości czy urazów, także obserwowane zmiany, które mam na myśli zaistniały przy okazji prowadzonej terapii. "Efektami ubocznymi", o których myślę są pozytywne zmiany w obrazie krwi, np. w kierunku uregulowania się poziomu cukru we krwi czy poziomu cholesterolu, co jest szczególnie widoczne przy zachowaniu wspierających nawyków żywieniowych. Stosunkowo często występuje obniżenie się zbyt wysokiego ciśnienia krwi, nawet jeśli nadciśnienie dokuczało pacjentowi już od wielu lat i przyjmował on regularnie odpowiednie leki. Po serii zabiegów często pojawiała się konieczność weryfikacji dawek leków przez lekarza. Kolejną pozytywną odpowiedzią organizmu powracającego do stanu równowagi jest uregulowanie pracy układu hormonalnego, co ma wpływ na cały organizm pacjenta.

Technika Bowena ma też duży wpływ na stan emocjonalny pacjenta. Często za przyczynę dolegliwości są odpowiedzialne traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa, które nawet jeśli teraz dla dorosłego człowieka wydają się być logicznie wytłumaczone czy poukładane, to jednak stres, jaki wtedy przeżyło dziecko zbiera swoje żniwo. Niekiedy dorosły człowiek jest odcięty od swoich emocji i pamięci trudnych doświadczeń. Jednakże w ciele pamieć ta zawsze pozostaje. Sama poddaję się regularnej terapii Bowena już od ponad roku i widzę, że stopniowo ta technika dociera głębiej w moje ciało i porusza niekiedy wyparte emocje. To samo słyszę od pacjentów dobrze czujących swoje ciało. Ale nie tylko na takie wyparte czy bardzo trudne emocje Bowen ma wpływ. Pomaga również w przypadku lęków, nerwic, depresji, jednakże w takich przypadkach często na efekty trzeba cierpliwie poczekać i korzystać z regularnych zabiegów. Ale ta cierpliwość się opłaca, ponieważ regularna terapia będzie miała swoje pozytywne odbicie w pracy całego organizmu.

Gorąco polecam wszystkim Technikę Bowena, która pracuje w zgodzie i poszanowaniu mądrości ludzkiego ciała. A wspaniałość mechanizmów działania ludzkiego ciała wciąż mnie zaskakuje i utwierdza, że niekiedy wystarczy dać ciału impuls poprzez delikatne ruchy Bowena, a ciało samo doprowadzi się do równowagi.

wtorek, 10 czerwca 2014

Embriologia

Fragmenty książki „Technika Bowena – jej kulisy”, John Wilks.

Kiedy terapeuci techniki Bowena mówią o kuracji, która pozwala ciału przeprogramować się ponownie i powrócić do pierwotnego wzorca organizacji i działania, można zadać pytanie – do czego w rzeczywistości organizm ma powrócić i kiedy oraz jak ten wzorzec powstaje?

niemowlęta a Bowen, technika Bowena u niemowlątKiedy przyjrzymy się dokładniej pierwszym dniom rozwoju embrionalnego, od razu zwrócimy uwagę na kilka interesujących zjawisk. W momencie poczęcia następuje połączenie DNA matki i ojca, z którego powstaje jedna komórka. Po chwili następuje szybki podział owej komórki, który odbywa się w zewnętrznej osłonie embrionu, w tzw. zona pellucida.

smuga pierwotna, primitive streakOkoło 15 dnia ma miejsce niezwykle istotne wydarzenie. W rozwijającym się zarodku tworzy się linia w kształcie bruzdy. Tę linię nazywa się smugą pierwotną, która rozpoczyna swoją „podróż” w górę, w stronę serca embrionu, od miejsca, które później stanie się kością ogonową i krzyżową dorosłego człowieka. Jest swego rodzaju tajemnicą co tak naprawdę inicjuje powyższy proces, ale tworzy on podstawę rozwoju struktury całego organizmu. Na początku wytycza linię odniesienia dla kierunków przód/tył, lewy/prawy, dół/góra. Smuga pierwotna, będąc czymś w rodzaju embrionalnej matrycy, ustanawia zatem podstawową „mapę ciała”. Poszczególne odcinki smugi determinują rozwój odpowiednich części ciała. Dla przykładu część górna staje się sercem, mózgiem i oczami, część środkowa, wnętrznościami i tułowiem, a część dolna, organami miednicy i cewą nerwową. To co interesuje nas, terapeutów Bowena, najbardziej to znaczenie smugi pierwotnej dla rozwoju kości, mięśni, organów oraz tkanki łącznej. Wielu terapeutów Bowena zwróciło uwagę na moc oddziaływania 2 pierwszych ruchów.
ruchy w terapii Bowena
Interesujące są wrażenia, których doznają klienci właśnie po tych pierwszych 2 ruchach. Wielu z nich doświadcza wrażenia ciepła bądź narastającej siły wewnątrz kręgosłupa, przemieszczającej się w górę. Fakt, że tak wiele osób odnosi podobne wrażenie jest niezwykle interesujący, ponieważ ich odczucia odpowiadają dokładnie rozwojowi embrionalnemu, tak jak gdyby owe siły embrionalne były nadal obecne w dorosłym organizmie.

Smuga pierwotna kształtuje również cewę nerwową, która później przekształca się w mózg, rdzeń kręgowy, autonomiczny układ nerwowy (współczulny i przywspółczulny) oraz grzebień neuronalny.

terapia Bowena u ciężarnych, terapia Bowena u kobiet w ciążyKomórki grzebienia neuronalnego pomagają w kształtowaniu się opon otaczających mózg i rdzeń kręgowy (szczególnie naczyniówki i pajęczynówki). W ramach Techniki Bowena, w procedurze kości ogonowej, wykonujemy ruch poprzez naczyniówkę, pajęczynówkę i oponę twardą, ponieważ są one przyczepione do kości ogonowej za pomocą włókienka granicznego – czyli jedynego punktu w ciele gdzie wszystkie 3 warstwy opon mózgowo-rdzeniowych schodzą się.

Punkt zejścia się owych trzech opon (twardej, pajęczynówki oraz naczyniówki) powoduje, że możliwe jest wysłanie bardzo silnego impulsu wzdłuż kręgosłupa w kierunku czaszki.

leczenie niemowląt i dzieci techniką BowenaKolejną konsekwencją rozwoju embrionalnego jest fakt, że zaopatrzenie w krew oraz przepływ impulsów nerwowych do tkanki są ze sobą nierozerwalnie połączone, gdyż oba rozwinęły się z tej samej tkanki embrionu.

Badania Mae Wan Ho (genetyka z Hong Kongu) i wielu innych dowodzą, że kolagen posiada zdolność zapamiętywania i dostosowywania się do rejestrowania nowych bodźców.

Możliwe zatem, że poprzez stymulację powięzi w jakiś sposób pozwalamy ciału przeprogramować się przez dotarcie do owych embrionalnych głębokich sił porządkujących, które przechowywane są w kolagenie na poziomie komórkowym. Z klinicznej obserwacji wynika, że coś na kształt powyższego procesu prawdopodobnie ma miejsce.

Informacje pochodzą ze strony bowenpolska.pl

czwartek, 23 stycznia 2014

Bowtech dla dzieci


Baby Bowen PoznańKiedy rodzi się nam upragnione dziecko, chcemy dla niego jak najlepiej, otaczając go miłością, ciepłem i dając mu poczucie bezpieczeństwa. Po 9 miesiącach w łonie mamy, po trudach porodu, dziecko wchodzi w zupełnie nowy świat. Otoczone dużą ilością nowych bodźców każdego dnia poznaje i nierzadko zmaga się ze swoim własnym ciałem. To nie lada wyzwanie dla tak małego człowieka. Możemy mu pomóc stosując delikatny dotyk - masaż Shantala, motylkowy lub choćby intuicyjne delikatne masowanie ciała z miłością i radością. Taki dotyk jest kojący i uzdrawiający. Wspiera dziecko w rozwoju i pomaga uporać się z traumą porodową. Jeśli jednak chcielibyście drodzy Rodzice skorzystać z Techniki Bowena dla swojego maluszka, to gorąco zapraszam na Baby Bowen.


Terapia opiera się na delikatnych ruchach w określonych miejscach na ciele dziecka, a dzięki temu:

    Terapia Bowena u dzieci
  • rozluźnia napięcia i stanowi impuls dla mózgu, by uruchomić mechanizmy homeostazy (samo naprawy),
  • rozluźnia przeponę, przez co pomaga na kolki. Roz­luź­nie­nie powięzi przepony wspomaga oddychanie i procesy trawienne małego organizmu,
  • rozluźnia powięź i mięśnie, co działa uspokajająco i ułatwia zasypianie.

Terapia jest też odpowiednia dla nie­mow­la­ków z nadmiernym lub obni­żo­nym napięciem mięśniowym, asymetrią, dysplazją stawu biodrowego, kręczem karku.

Zapraszamy na zabiegi Techniką Bowena również starsze dzieci, np. w stanach napięcia mięśniowego, przy moczeniu nocnym, alergiach, chorobach górnych dróg oddechowych i wielu innych.

środa, 22 stycznia 2014

Bowtech w urazach i kontuzjach


Sport Bowen, Bowen dla sportowcow
Wśród sportowców na świecie terapia Bowena staje się coraz bardziej popularna. Czołowi sportowcy korzystają z zabiegów Bowena nie tylko po to, by leczyć urazy, ale również po to, by im zapobiegać oraz poprawić regenerację organizmu po ważnych zawodach.

Terapia Bowena osiąga bardzo dobre i szybkie efekty w leczeniu urazów sportowych, tj.:
  • łokieć tenisisty
  • łokieć golfisty
  • zamrożony bark
  • uszkodzenie struktur stawowych
  • skręcenie kostki
  • problemy z kolanami
  • przeciążenia i ból
  • problemy w obrębie miednicy i bioder
  • rwa kulszowa

Im szybciej zastosuje się leczenie Techniką Bowena po zaistniałym urazie, tym krócej trwa terapia — przy ostrych urazach najczęściej wystarczy wykonać do 3 zabiegów, przewlekłe dolegliwości wymagają zwykle dłuższej terapii. Warunkiem szybszego powrotu do zdrowia jest czasowe oszczędzanie obciążonego miejsca, aby mogło się ono w spokoju zregenerować. 

Sportowcy korzystający regularnie z zabiegów Techniką Bowena zauważają poprawę wytrzymałości, mniejszą urazowość, większą zdolność koncentracji i lepszą kontrolę nad stresem, co skutkuje poprawą wyników sportowych.

środa, 23 października 2013

Bowtech dla mnie

Czym jest terapia techniką Bowena dla mnie? Długo kontemplowałam to pytanie i zapewne odpowiedź na nie będzie się zmieniała z czasem praktykowania metody. Na tą chwilę technika Bowena wciąż mnie zaskakuje i czuję wobec niej ogromne zaufanie oraz pokorę dla wewnętrznej mocy samo naprawczej organizmu ludzkiego. Ciało ludzkie naprawdę potrafi czynić cuda, kiedy tylko da mu się taką możliwość.

Wiele ostatnich naukowych badań potwierdza, że u podstawy ponad 90% chorób w organizmie leży głęboki, długotrwały i często nieuświadomiony stres. Stres ten może mieć różne źródła – traumatyczne sytuacje, stany lękowe, długotrwałe napięcie emocjonalne, destrukcyjne programy w podświadomości, niewspierające myśli i emocje o samym sobie i otaczającym świecie... Podczas stanów napięcia, stresu, podwyższonej aktywności czy czujności i wszelkiego rodzaju stanów „alarmowych” nasze ciało przełącza się na pracę układu współczulnego (sympatycznego), czyli część układu nerwowego, odpowiedzialnego za mobilizację ustroju. To oznacza, że całe ciało, każda nasza komórka jest w stanie mobilizacji – pierwotnego, instynktownego nastawienia „walcz” lub „uciekaj”. Wydzielają się odpowiednie hormony mobilizacji i stresu (np. adrenalina). Komórki w celu oszczędzania energii na potencjalny atak, ucieczkę czy późniejszą regenerację hamują wszelkie procesy, które nie są niezbędne na daną chwilę – w tym też procesy samo naprawcze. Skupiają się na swojej ograniczonej pracy w stanie podwyższonej mobilizacji. Skutkiem takiego napięcia organizmu ciało jest słabiej dotlenione, ukrwione i mniej substancji odżywczych dociera do komórek. Nie wspiera to żadnych procesów zdrowienia, a wręcz przeciwnie – wzmaga i pogłębia dolegliwości.

Dlatego tak skuteczne w leczeniu dolegliwości są wszelkie metody i techniki wspomagające głęboki relaks, a przy tym pomagające ciału przełączyć się z pracy układu współczulnego na dominację układu przywspółczulnego (parasympatycznego) - podukładu autonomicznego układu nerwowego odpowiedzialnego za odpoczynek organizmu i poprawę trawienia. W tym czasie komórki mogą spokojnie powrócić do swoich „normalnych” czynności naprawczych, oczyszczania z toksyn, ciało odznacza się lepszym przepływem krwi, dotlenieniem, rozprowadzeniem substancji odżywczych, co w konsekwencji prowadzi do samo regeneracji i uzdrawiania się dolegliwości. Dlatego też tak mało skuteczne są dla nas metody powodujące ból, gdyż poprzez aktywowanie reakcji obronnej naszego organizmu wzmagają one nasze napięcie.


Technika Bowena swoimi delikatnymi ruchami wykonywanymi na mięśniach i ścięgnach wysyła bodźce do organizmu aktywując jego przełączenie się z układu współczulnego na pracę układu przywspółczulnego. U wielu osób powoduje głęboki relaks, a czasem sen podczas zabiegu i wtedy ciało pacjenta ma szansę wzmocnić procesy samo naprawy, to wtedy zaczynają dziać się cuda :). Wraz z każdym ruchem Bowena ciało dostaje kolejny impuls do tego by naprawiać się w swojej, najlepszej dla siebie kolejności. Terapeuta ma niewiele do powiedzenia, to mądrość ciała pacjenta przejmuje dowodzenie. Nawet, jeśli terapeuta wybiera skonkretyzowaną procedurę Bowena, nastawioną na rezultaty poprawy zdrowia w danym obszarze ciała, to ciało i tak samo decyduje, czy impulsy te zostaną skierowane faktycznie do tej wybranej strefy ciała, czy do zupełnie innej. W ten sposób terapii Techniką Bowena towarzyszą często cudowne „skutki uboczne”, jak regulacja ciśnienia krwi, ustawienie się kręgosłupa, regulacja hormonalna (w tym i wspieranie leczenia bezpłodności), poprawa samopoczucia, głęboki relaks, uwolnienie blokad, zmniejszenie dolegliwości bólowych, rozluźnienie organizmu, poprawa pracy układu trawiennego, oddechowego i przywrócenie harmonijnej pracy organizmu.

piątek, 27 września 2013

Czy musi boleć, żeby działało?

Z lekkim przerażeniem słyszę, jak wiele osób ma przekonanie, że praca z ciałem - czy to masaż, fizjoterapia czy jakakolwiek inna terapia z ciałem - musi boleć, aby była skuteczna, aby działało. Kochani, wcale nie musi boleć! Zdecydowanie może to być subtelna praca, delikatna, dostosowana do rytmu i pracy ciała, która również może działać bardzo głęboko i przynosić duże rezultaty. To, że potrzebujemy, by nas bolało, potrzebujemy poczuć, aby uwierzyć, to wynika tylko i wyłącznie z naszych własnych ograniczających przekonań. Czy nie warto jednak byłoby zmienić te przekonania? Po co na własne życzenie i upodobanie wystawiać się na dodatkowy ból z intencją, aby poprawić pracę własnego ciała, uwolnić napięcia i towarzyszący im już wcześniej ból. Ból za ból? To trochę nielogiczne. Może warto byłoby sobie odpowiedzieć na pytanie, czy w ogóle chcemy i możemy żyć bez bólu. Czy nie czując bólu i dyskomfortu czujemy, że żyjemy? Otóż Kochani można żyć bez bólu :). I gorąco zachęcam, aby otworzyć się na metody pracy z ciałem, które nie przyprawiają nam kolejnego bólu tarmosząc nasze ciało, ugniatając, ubijając, wyginając czy naciągając. To naprawdę nie jest potrzebne, by rozluźnić ciało i uwolnić je od istniejących wcześniej bóli czy dolegliwości.

czwartek, 1 sierpnia 2013

Tom Bowen

Tom BowenTechnika Bowena została opracowana przez jednego człowieka, Toma Ambrose Bowena, od którego nazwiska zawdzięcza również swą nazwę. Jej twórca urodził się 18 kwietnia 1916 r., jako trzecie dziecko i jedyny syn Williama i Nory Bowen. Miał dwie starsze siostry, Norę, Beatrice oraz najmłodszą, Agnes.

Jego rodzice przybyli do Australii z Wolverhampton, w Wielkiej Brytanii, około roku 1910. Osiedlili się w Brunswick, na przedmieściach Melbourne i prawdopodobnie właśnie tam urodził się Tom. W młodości marzeniem Toma Bowena było zostać lekarzem. Ojciec był stolarzem i nigdy nie przyszłoby mu na myśl, że którekolwiek z jego dzieci mogłoby się starać o wykształcenie wyższe ponad minimum potrzebne dla zdobycia zatrudnienia. Dlatego też Tom, czy tego chciał czy nie, po ukończeniu szkoły rozpoczął praktykę stolarską.

Ożenił się we wrześniu 1941 r. z Jessie McLean w Ringwood, na terenach należących do Armii Zbawienia, a następnie przeniósł się do miejscowości Geelong. Małżeństwo miało trójkę dzieci: Pam, Barry i Heather. Jessie cierpiała na astmę i z tego powodu była często zabierana do szpitala, gdzie z trudem starano się przywrócić jej zdolność oddychania. Tom miał niezwykłą zdolność rozumienia ciała ludzkiego. Z łatwością potrafił znaleźć przyczynę dolegliwości bólowych. Rozwijał swoje podczas rozmów z osteopatami, lekarzami. Instynktownie, więc nauczył się pomagać żonie w czasie ataków za pomocą paru jedynych w swoim rodzaju technik, dzięki którym Jessie odczuwała wyraźną poprawę. Z czasem okazało się, że nie potrzebuje już lekarstw i dzięki metodzie Toma już nigdy więcej nie trafiła do szpitala.

Na przełomie lat 30. i 40. Tom z powodzeniem prowadził, klub sportowy dla chłopców z Armii Zbawienia w Geelong. Był trenerem wszelkiego rodzaju sportów, prowadził gimnastykę. Jako zapalony sportowiec uwielbiał także pływanie. Interesował się również kolarstwem i sędziowaniem meczów krykieta. W późniejszym wieku grał w kręgle na trawie w drużynie cementowni Geelong, w której pracował jako stolarz. Wkrótce wszyscy przekonali się, że Tom ma swoją własną metodę pomagania tym, którzy doznawali kontuzji. Podczas gdy za dnia nadal pracował jako stolarz, nocami zaczął przyjmować ludzi u siebie w domu, pomagając im w problemach zdrowotnych.

terapie Toma BowenaTom Bowen kontynuował pracę nad swoją techniką, wciąż ją ulepszając, aż z początkiem lat 60-tych. Nadszedł moment podjęcia niezwykle ważnej decyzji. Czy powinien pozostać w cementowni czy też raczej zaryzykować i usamodzielnić się, przejść na swoje? Mimo że żona Jessie nie należała do osób lubiących ryzyko, Tom przekonał ją aby dała wiarę pomysłowi i w ten sposób otworzył swój własny gabinet na ulicy Autumn Street, w Geelong West. Udało mu się to zrobić dzięki pomocy Rene Horwood, która użyczyła lokum w swoim własnym domu. Sama sprzedała wcześniej swoją firmę i w tym czasie była w stanie służyć Tomowi wsparciem i poradą dzięki bogatemu doświadczeniu zdobytemu przez lata prowadzenia własnego przedsiębiorstwa.

Tom rozpoczął od pomagania ludziom cierpiącym na bóle pleców, astmę, wszelkie schorzenia organiczne i wiele innych dolegliwości. Był to początek dzieła jego życia, życia osoby, której geniusz w pomaganiu ludziom w drodze do wyleczenia miał być doceniony później. Wkrótce stało się oczywiste, że przy tak licznej rzeszy klientów, firma nie może się już więcej mieścić w prywatnym domu. Kolejnym krokiem było zatem przeniesienie gabinetu do większego lokum na ulicę Latrobe Terrace 99, w Geelong.

W krótkim czasie działalność Toma rozrosła się tak bardzo, że i to miejsce okazało się zbyt małe, więc konieczna była kolejna przeprowadzka pod numer 283 na tej samej ulicy.

Gabinet był niezwykle oblegany, a Tom pracował bardzo intensywnie: zajmował się kontuzjami sportowymi, dolegliwościami natury psychicznej i emocjonalnej, schorzeniami mięśniowo-szkieletowymi oraz dolegliwościami ludzi niepełnosprawnych. Codziennie zjawiał się w swoim gabinecie tuż przed 9 rano. W ciągu dnia przyjeżdżał do domu na ok. 2 godziny na obiad, aby powrócić znów do pracy po południu. Jego drzwi były zawsze otwarte dla osób cierpiących na astmę oraz dla kobiet ciężarnych, mimo że te grupy nie stanowiły dużego procentu wszystkich jego klientów. Często przybywał również na wezwanie – na wizyty domowe w środku nocy, aby nieść ulgę cierpiącym na astmę. Oszacowano, że Tom pracował średnio w tempie 14 pacjentów na godzinę; odbywał z każdym od dwóch do trzech wizyt, zanim dolegliwości ustąpiły. 
Według Pam, jeśli ojciec miał do czynienia z osobami w sytuacji krytycznej bądź z niepełnosprawnymi dziećmi, którym potrzebna była dodatkowa troska, to zawsze hojnie nią obdarowywał. Na tym etapie swojej kariery Tom był już człowiekiem zamożnym, ale pieniądze zdecydowanie nie były dla niego priorytetem, więc błogosławieństwem okazał się fakt, iż to właśnie Rene czuwała nad jego finansami. Każdej soboty klinika była otwarta dla ludzi niepełnosprawnych, którzy przyjmowani byli bezpłatnie. W tym dziele miłości” pomagali mu wtedy dwaj uczniowie: Romney Smeeton i Kevin Ryan.

Największą nagrodą dla Toma było to co mógł zrobić dla innych!

Był bardzo mocno związany z lokalnymi klubami piłki nożnej i wiadomo było powszechnie, że w każdy sobotni wieczór jego klinika była dla nich otwarta aż do wyjścia ostatniego piłkarza. Miał również wielką sympatię dla zwierząt.

Mimo faktu, że nie odebrał żadnego formalnego wykształcenia w zakresie opieki medycznej, Tom stał się uznanym terapeutą, regularnie przyjmującym ponad 13 tys. pacjentów rocznie. W 1972 roku został zaproszony do bycia członkiem stowarzyszeń osteopatów: Australian College of Osteopaths oraz South Pacyfic Osteopaths. Ilość pacjentów była potwierdzona w raporcie dotyczącym specjalistów medycyny alternatywnej przeprowadzonym w 1975 r. na potrzeby rządu stanu Wiktoria. W tym raporcie uznano też, że praca terapeutyczna Toma była skuteczna w 88% przypadków.

Terapeutyczne działalność Toma cieszyła się tak dużą popularnością, że wiele razy rodzina musiała ponosić konsekwencje sławy ojca, zwłaszcza przy takich okazjach jak Święta Bożego Narodzenia, kiedy odwiedzał dzieci wymagające szczególnej opieki.

Mimo że przez te wszystkie lata wielu prosiło Toma o możliwość szkolenia i poznania jego techniki, on sam wyuczył tylko sześć osób: Keitha Davisa, Nigela Love, (nieżyjącego już) Kevina Neave, Oswalda Rentscha, Kevina Ryana i Romney’a Smeetona. Mówiło się o nich Chłopcy Toma. Każdy z Chłopców zadał mu kiedyś to samo pytanie: skąd wziął i jak rozwinął tę niesamowitą technikę? Wszyscy otrzymali od Toma tę samą odpowiedź: To był dar od Boga.

W 1974 r. podczas Krajowej Konferencji Zdrowia w Adelajdzie, w Południowej Australii, został przedstawiony Oswaldowi Rentschowi, którego zaprosił do przybycia do Geelong aby go szkolić. Ponieważ Bowen nie posiadał żadnych podręczników ani pomocy do szkolenia, poprosił Ossie (Oswalda) aby ten wykonał dokumentację i uczył dorobku Toma po jego śmierci.

Ossie and Elaine RentschŻona Ossiego, Elaine, również przeszła szkolenie, a następnie po dwóch i pół roku, w 1976, małżeństwo otworzyło klinikę medycyny naturalnej w Hamilton, w zachodniej Wiktorii, stosując wyłącznie Technikę Bowena jako terapię bezpośrednią.
Po śmierci Bowena, w 1982 r., naciskano na Rentschów aby podjęli się uczenia jego techniki. Jednakże dopiero w 1986 r., a więc cztery lata po śmierci Toma, Rentchowie rozpoczęli szkolenia na całym świecie. Począwszy od 1992 r., prowadząc seminaria w ponad 30 różnych krajach, udało im się zaznajomić z Techniką Bowena 29 tys. ludzi. W tym samym czasie powstało 18 Stowarzyszeń Bowena powiązanych z Akademią Terapii Bowena w Australii.

Tysiące ludzi na całym świecie modlą się w intencji Ossie i Elaine Rentschów, w podziękowaniu za propagowanie w świecie dorobku Toma.

Informacje pochodzą ze strony bowenpolska.pl

poniedziałek, 15 lipca 2013

Zaproszenie

Ponieważ nic nie zdarza się przez przypadek, musiałeś trafić tu z konkretnego powodu. Jeśli czujesz, że twoje ciało utraciło równowagę, jeśli doświadczasz różnych, niepokojących objawów, które nie zostały prawidłowo zdiagnozowane, jeśli spróbowałeś różnorodnego leczenia z mizernymi skutkami, tym razem trafiłeś we właściwe miejsce!

Co mogę Ci zaoferować? 

technika Bowena, BowtechTechnika Bowena jest holistyczną terapią, która koncentruje się na uzdrawiających zdolnościach naszego własnego organizmu. Każdy z nas jest istotą jedyną w swoim rodzaju, niepowtarzalną, a więc i warunki funkcjonowania każdego organizmu mogą nie być takie same. Jest tylko jeden lekarz, który wie dokładnie, co złego dzieje się z nami i gdzie leży przyczyna naszych problemów – jest to nasz własny „LEKARZ WEWNĘTRZNY”! Przez stosowanie bardzo delikatnych, specyficznych ruchów Bowena precyzyjnie w konkretnych miejscach na ciele, budzimy owego „wewnętrznego lekarza”, który całkowicie bierze na siebie rozpoczęcie procesu samoleczenia!

Proponuję sprawdzoną metodę, by przywrócić Ci równowagę i harmonię! Twoje ciało musi znaleźć znów właściwą drogę zrównoważonego działania, ponownie zainstalować i uruchomić „narzędzia” ochraniające samego siebie i umożliwiające wybór optymalnego kompromisu pomiędzy danymi okolicznościami i najlepszym możliwym stanem zdrowia.

Geniusz Toma Bowena (odkrywcy tej techniki) dowiódł, że nasz organizm sam posiada zdolność dążenia do prawidłowego stanu zdrowia, z chwilą osiągnięcia całkowitego zrelaksowania. Tu nie ma zmuszania go zewnętrznymi „rozkazami”, lecz wysyłane są właściwe wiadomości motywujące nasz organizm, do “przeformatowania systemu” i powrotu do oryginalnego wzorca. Wiele narodów wierzy, że nasz Stwórca wyposażył nas we wszystkie niezbędne narzędzia, by przeżyć, a także zadbać o poziom naszej egzystencji i dobre samopoczucie. Podążając za tą myślą „proszę” organizm, żeby sam podjął niezbędne kroki do leczenia, w jego własnym tempie, rytmie i granicach.
Bowen zmieni Twoje życie, tylko daj mu szansę. Posłuchaj swojego serca! :)

samouzdrawianie dzięki terapii techniką Bowena


Zainspirowane stroną bowenpolska.pl