Wywiad ukazał się w lipcowym numerze Superlinii.


Kiedy przyjrzymy się dokładniej pierwszym dniom rozwoju embrionalnego, od razu zwrócimy uwagę na kilka interesujących zjawisk. W momencie poczęcia następuje połączenie DNA matki i ojca, z którego powstaje jedna komórka. Po chwili następuje szybki podział owej komórki, który odbywa się w zewnętrznej osłonie embrionu, w tzw. zona pellucida.
Około 15 dnia ma miejsce niezwykle istotne wydarzenie. W rozwijającym się zarodku tworzy się linia w kształcie bruzdy. Tę linię nazywa się smugą pierwotną, która rozpoczyna swoją „podróż” w górę, w stronę serca embrionu, od miejsca, które później stanie się kością ogonową i krzyżową dorosłego człowieka. Jest swego rodzaju tajemnicą co tak naprawdę inicjuje powyższy proces, ale tworzy on podstawę rozwoju struktury całego organizmu. Na początku wytycza linię odniesienia dla kierunków przód/tył, lewy/prawy, dół/góra. Smuga pierwotna, będąc czymś w rodzaju embrionalnej matrycy, ustanawia zatem podstawową „mapę ciała”. Poszczególne odcinki smugi determinują rozwój odpowiednich części ciała. Dla przykładu część górna staje się sercem, mózgiem i oczami, część środkowa, wnętrznościami i tułowiem, a część dolna, organami miednicy i cewą nerwową. To co interesuje nas, terapeutów Bowena, najbardziej to znaczenie smugi pierwotnej dla rozwoju kości, mięśni, organów oraz tkanki łącznej. Wielu terapeutów Bowena zwróciło uwagę na moc oddziaływania 2 pierwszych ruchów.
Komórki grzebienia neuronalnego pomagają w kształtowaniu się opon otaczających mózg i rdzeń kręgowy (szczególnie naczyniówki i pajęczynówki). W ramach Techniki Bowena, w procedurze kości ogonowej, wykonujemy ruch poprzez naczyniówkę, pajęczynówkę i oponę twardą, ponieważ są one przyczepione do kości ogonowej za pomocą włókienka granicznego – czyli jedynego punktu w ciele gdzie wszystkie 3 warstwy opon mózgowo-rdzeniowych schodzą się.
Kolejną konsekwencją rozwoju embrionalnego jest fakt, że zaopatrzenie w krew oraz przepływ impulsów nerwowych do tkanki są ze sobą nierozerwalnie połączone, gdyż oba rozwinęły się z tej samej tkanki embrionu.